WENECJA SZTUKA HISTORIA SPACER GALERIA LINKI

Mennica bydgoska

Mając na uwadze kolejnych właścicieli możemy wyróżnić trzy okresy w dziejach mennicy. Pierwszy - mennica miejska, drugi - mennica prywatna i trzeci mennica królewska czyli państwowa.

Najmniejszą wiedzą dysponujemy na temat mennicy miejskiej. Jedynym dowodem (niepewnym) isnienia jej w XV stuleciu jest pochodzący z tamtego okresu denar, na którym był widoczny herb Bydgoszczy oraz napis : Moneta Bidgosk.

Udokumentowane natomiast jest istnienie mennicy bydgoskiej od około 1594 roku, kiedy to na wiosnę król Zygmunt III Waza ofiarował przywilej zezwalający na otwarcie prywatnej mennicy swojemu faworytowi Stanisławowi Cikowskiemu. Był to człowiek obrotny i cieszył się całkowitym zaufaniem dwudziestoośmioletniego wówczas Zygmunta III. Cikowski oddał mennicę w dzierżawę Walentemu Jahnsowi. Bicie monety rozpoczęto na przełomie listopada i grudnia 1594 roku. Po niedługim czasie Jahns wycofał się i jego obowiązki przejął inny Niemiec - Herman Rüdiger, z którym to kontrakt podpisał pełnomocnik Cikowskiego - Mikołaj Charmęski.

Jednak mennica nie pracowała. Rüdiger oskarżył Charmęskiego o niedotrzymanie warunków umowy. Mennica ruszyła w końcu w marcu 1596. Nowy dzierżawca nie należał do ludzi ustępliwych i kompromisowych. Pracownicy jego mennicy wchodzili w częste "spory" z mieszkańcami, prawdopodobnie z powodu lepszego usytuowania finansowego mincerzy, co powodowało zazdrość mieszczan. Pracownicy mennicy stanowili wyizolowaną grupę społeczną.
W roku 1601 Rüdiger został przyjęty przez Jana Zamoyskiego do herbu tej rodziny - zdobył uprzywilejowaną pozycję, został szlachcicem.

Nadciągały jednak niedobre wieści, w tym samym 1601 r. w mennicy zawieszono pracę. Sejmującej braci szlacheckiej kołkiem w oku stała prywatna impreza mennicza Stanisława Cikowskiego. Szlachta domagała sie jednolitego zarządu mennic w Królestwie, sprawowanego przez podskarbich. Krytyka ta spowodowała zawieszenie pracy mennicy bydgoskiej, a także w Poznaniu i Wschowie.

 czytaj dalej 


© 1992-2000 9 BWDH,  © 2001 Stowarzyszenie Operacja Wenecja