WENECJA SZTUKA HISTORIA SPACER GALERIA LINKI

Opus emplectum – technika wznoszenia grubych murów w starożytności i średniowieczu.

Mury Miejskie Bydgoszczy
Robert Grochowski

Palisada, odkryta dotychczas tylko na niewielkim odcinku podczas badań archeologicznych przy ulicy Pod Blankami 4, z pewnością otaczała całą, najbardziej narażoną na atak nieprzyjaciela południową stronę miasta.  

Widok i plan Bydgoszczy z 1657 roku.

Widok i plan Bydgoszczy z 1657 roku.

   Pierwotne umocnienia lokowanej w 1346 roku Bydgoszczy miały postać palisady,
zbudowanej z solidnych, kilkunasto centymetrowej grubości pali drewnianych, wbitych obok siebie pionowo w ziemię. Palisada, odkryta dotychczas tylko na niewielkim odcinku podczas badań archeologicznych przy ulicy Pod Blankami 4, z pewnością otaczała całą, najbardziej narażoną na atak nieprzyjaciela południową stronę miasta.

Na przełomie XV/XVI wieku umocnienia te zostały zastąpione pojedynczą linią murów obronnych, ciągnących się łukiem od Bramy Kujawskiej na wschodzie miasta, do Bramy Poznańskiej na zachodzie. Niewielkie odcinki zamykały także wolny obszar pomiędzy bramami a fosą zamkową i Brdą Młynówką. Bydgoski mur, podobnie jak inne tego typu konstrukcje budowany był odcinkami, wznoszonymi w różnym czasie.


 

Prace budowlane, przerywane okresowo na skutek braku środków finansowych trwały bardzo długo, bo około 50-60 lat. Mur o całkowitej długości około 460 m miał szerokość 1,5 – 1,8 m, oraz wysokość, licząc od poziomu ówczesnego gruntu około 7 m (odpowiada to wysokości 10 m ponad poziomem wody w fosie miejskiej).

 

 dalej  


© 1992-2000 9 BWDH,  © 2001-2002 Stowarzyszenie Operacja Wenecja